Birden Çok, İkiden Az

“Belki de insan hiçbir zaman iki olmaz.

Ama başkalarının hayatları içimizden geçtikçe çoğalırız.”

Birden Çok İkiden Az ne bir anı kitabı ne de geçmişle hesaplaşma. Gösterilerde omuz omuza yürüyen gençleri, sıtma nöbetleri arasında yaşamı yeniden seçen bir adamı, ansızın kaybolan bir kadını, yardım istemeyen ama kurtarılmayı bekleyen yabancılarıyla dostluğun, eksikliğin, sadakatin ve belleğin iç içe geçtiği bir kitap.

Erri De Luca bu metinde geçmişi hatırlamıyor; onu yeniden duyuyor. Onun anlatıları tarihin büyük olaylarından çok, o olayların içinden geçen insanları izliyor. Yakalananları, korkanları, utananları, tökezleyenleri. Çünkü hayatı değiştiren şey çoğu zaman meydanlar değil, o meydanlarda yan yana duranlardır. Bir dağ yamacında edilen kısa bir sohbet, yıllar sonra bile insanın içinde yaşamaya devam eder. Kimi zaman utanç cesarete dönüşür, kimi zaman bir kayıp ömür boyu taşınan bir sadakate.

Birden Çok İkiden Az, tek bir hayatın içine sığmış birçok hayatın kitabı.